گمراه نما
پایان راه آنجاست که تو از رفتن باز بمانی 
قالب وبلاگ

دوست

واژه عجیبی است. پر از رمز و راز. گاهی می اندیشم در نبودش چه می شد غصه های تنهایی؟؟؟

دنیا چه بی معنا می شد بی حضورش.....

زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته است

تادرآن دوست نباشد  همه درها بسته است 

فرصت های کوتاهی که در گذر زمان دوست را به ارمغان می آورد گاهی چونان بادپا   می گذرد که تودر نقطه پایان غافلگیر میشوی. اینجاست که این جمله تعبیر می شود....

بگذار پایان تو را غافلگیر کند..... درست مثل نقطه آغاز.

 

 

.............

......

...

 


عجیب تر میشود برایت وقتی در کنجکاوی ارتباطی مانده باشی و با سوال های بی جواب ایستگاه زندگیت از دوست جدا شود.

علامت های سوالت را در پاکتی روی دستت بگذارد و صمیمانه صدایت بزند. نگاهش که می کنی، دنیایی حرف را پشت «خداحافظ» پنهان می کند.

چشمانش، دستش را رو می کند ولی نگاه از نگاهت می دزدد و با لبخندی که هنوز کنجکاوت می کند و تورا در پاکت علامت های سوال غرق ، برای همیشه از راهی که آمده، می رود و ایستگاه را با تو تنها می گذارد.

در اندیشه هایت به این خواهی رسید که از رفتن گریزی نیست...!!!

تصمیم می گیری پاکت را زمین بگذاری و ایستگاه و پاکت را به حال هم رها کنی. بگذاری و بگزری.... 

اما هر چه می روی پاکت با توست. حجمی از سوال.... این من هستم!!!!؟

وقتی عقلم غرق در علامت های سوال است، گوشه پاکت را به حکم دلم کمی پاره میکنم تا هرچه میروم علامتها یکی یکی بریزند و جا بمانند.

می ریزند.... خوشحال می شوم وقتی میبینم زایشی ندارند.

انسان ساخته عادت است. به نبودن دوستهایی که عمیقاً غافلگیرم می کنند نیز روزی عادت می کنم.

درست وقتی که سوالاتم تمام میشود. با جواب یا بی جواب فرقی ندارد....

در این وادی فقط به این رسیدم اگر غافلگیر شدی و عشق تورا در بر گرفت، هیچ کجا نمی توانی به نبودش عادت کنی

چه با سوال چه بی سوال

عشق همزادی است که با تو زاده می شود و با تو میماند...

درست تا آخرین ایستگاه عمر 

[ چهارشنبه ٢ آذر ۱۳٩٠ ] [ ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ ] [ گمراه نما ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

سلام دوستان ممنون که وقت گذاشتید
نويسندگان
صفحات اختصاصی
weblogbartar.ir
weblogbartar.ir