گمراه نما
پایان راه آنجاست که تو از رفتن باز بمانی 
قالب وبلاگ

دروازه ‏های آسمان گشوده می‏شود و زمین، در ستاره ‏باران میلادی

بزرگ، به هلهله می‏نشیند.

در نیمه راه برکت ‏خیز رمضان، رایحه شکوفه‏ های یاس است که کوچه

‏ های مدینه را آکنده است.

حسن علیه‏ السلام با چشمانی علوی می‏آید و افق، رسیدن ارجمندش

را دف می‏کوبد. صدای آمدنش، طنین مهربانی و کرامت است. شانه‏ های

صبورش را زمین به تجربه می‏نشیند؛ آن‏چنان‏که سمفونی سکوتش را.

او با نگاهی از جنس باران می‏آید و آب‏های آزاد جهان، ماهیان تشنه دلش

را میزبان می‏شوند.

هرگز غروب نمی‏کنی

کوه یعنی تو؛ ولی تو را نادیده انگاشتند و تحمل بی‏پایانت را بی‏شرافتان

تاریخ، اینچنین به جولان نامردمی کشاندند.

آسمان، تویی که وسعت دلت، زبانزد آب‏های زمین است.

ای فرزند حماسه و رأفت! تو آن بهاری که دستان خونریز خزان را یارای

به خاک ریختنت نیست. جاودانه ‏ای؛ آن گونه که عشق‏خواهی تنید؛

آن‏چنان که باران، رگ‏های خاک را.

ایمان داریم که طلوع مبارکت را هرگز غروبی نیست.

ای حسن بی‏نهایت!

از بازوان حیدری علی علیه ‏السلام ، تا لبخندهای معطر فاطمه

علیهاالسلام نور ابدی توست که کوچه‏ های جانمان را روشن کرده

است.

آسمان در آسمان، سپید پرواز توست که این‏چنین، قفس ستیزمان کرده

است.

ای حسن بی‏نهایت! طراوت پندارت را با کدام گلستان بگوییم که شکفته

نشود؟

وقار نگاهت را با کدام کوه بگوییم که سر به تعظیم، خم نکند؟!

تو از گفت‏گوی مهتاب آمده ‏ای؛ با کلامی که خورشید می‏پاشد. در معطر

صدایت، نفس تازه می‏کنیم و آینه‏ های حضورت را به استقبال، شکوفه

می‏پاشیم.

[ شنبه ۳۱ تیر ۱۳٩۱ ] [ ۱٠:٥٥ ‎ب.ظ ] [ گمراه نما ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

سلام دوستان ممنون که وقت گذاشتید
نويسندگان
صفحات اختصاصی
weblogbartar.ir
weblogbartar.ir