امتداد

و خداوند

این روزها که تنها تو میبینی ام و میدانی چگونه در راه زلالیت دست و پا میزنم

تمام سو سوی امیدم نگاههای نگران توست

که مرا مرور میکنی و عاشقانه منتظر ناب شدنم مانده ای

و خداوند یادم نیست که تو بیقرار تر هستی یا من

من که بر غیر تو توکل کرده ام و شفا از غیر تو خواسته ام

و خوب یادم هست که بی وفا شدم در دنیای خاک که دلم را سرد کرد از عشق آسمانیت خداوند

و اینک رمضان.... دارم به سویت پر میگیرم و بیقرار تر از همیشه

آیا بالهای پروازم را قوت می بخشی خداوند؟

ای نزدیکتر از.......

--------------------------------------

پا نوشت: غریب مانده ام خدا در اینجا درست در عصر انسان بدون تو

دل نوشت: عزیز دلم ایشالا رمضان دیگه در کنار هم بال پرواز آرزو میکنیم

/ 0 نظر / 28 بازدید