عجب باهاری داشتیم ...

نه تاب و نه توتون داشت                یه قدی چون کمون داشت

نه شاد بود و نه خندون                  نه قوه داشت نه دندون

نزدیکی صد سالش بود                  ریش تا پری قدش بود

می رفت و ناله می کرد                  نفرین حواله می کرد

شکایت از زمون داشت                  شکوه از آسمون داشت

می خوونه این ترونه                       امان از این زمونه

عجب باهاری داشتیم                    چه روزگاری داشتیم

روغنی خب می خوردیم                 قلپ قلپ می خوردیم

با اون که گاری داشتیم                  اسبی سواری داشتیم

پیاده راه می رفتیم                       تا کربلا می رفتیم

رفتن تاتی تاتی                           روغن شده نباتی

درست غذا می خوردیم                چه میوه ها می خوردیم

غصه و غم نداشتیم                     قامت خم نداشتیم

صد منا کول می کردیم                 کار را قبول می کردیم

ریشا را حنا می بستیم               به دست و پا می بستیم

ملکی به پا می کردیم                 کرباس قبا می کردیم

نه زور به کس می گفتیم              نه زوری می شنفتیم

یه وقت که جنگ می کردیم           با چوب و سنگ می کردیم

کاری با فرنگ نداشتیم                با هیشکی جنگ نداشتیم

میدونا تنگ می کردیم                مردونه جنگ می کردیم

یه وقت که حال نداشتیم            پرس و سوال نداشتیم

عطاری سرمحله                       شیرخشتی دله دله

می بردیم و می خوردیم            کی زود به زود می مردیم؟

سنبل طیب دوا بود                   دوایی دردی ما بود

گل گاو زبونی ارزون                   با زیره و سه پسون

دوایی مرد و زن بود                  نه قرص و نه سوزن بود

حکیم باشی صفا داشت          یه قلبی با خدا داشت

طبیبی بی ریا بود                   به دردا آشنا بود

نسخه اون اثر داشت               از حالی ما خبر داشت

هم نفسش شفا بود              هم خیلی با خدا بود

چه روزگاری داشتیم               عجب باهاری داشتیم

 

/ 8 نظر / 36 بازدید
چشم انتظاری

عاشق لهجه اصفحانیم [نیشخند] به من هم سر بزن منتظرتم[ماچ]

آرامش

کاش صوتی بود ، خیلی دوس میدارم [نیشخند] خوبی سمیرا؟ نبودی ...

میلاد

[خنده][گل]چی چیس!![چشمک] راجب جدایی نادر از سیمین باید بگم که نظر تو اینه...اما خوب ب نظر من فیلمی بود از هر لحاظ غنی...از بازی طبیعی پیمان معادی گرفته تا کارگردانی جذاب اصغر فرهادی که اصطلاحا "من" بش می گم Free Play یعنی گاها بازیگر ها باید خودشون تو شرایط مناسب از خودشون بازی کنن و دیالوگ بگن...[لبخند] بهر حال ممنون که سر زدی

پریسا

سلام همشهری هم که هستیم باز هم به وبلاگت میام... شعر زیبایی بود ممنون از حضورت نازنینم... شاد باشی همیشه[گل]

میلاد

ی چیزو یادم رفت بگم... ببین!اگه با دید روشنفکرانه ای به این موضوع نگاه کنیم و اصلا تعصبی برخورد نکنیم،سیاست این وسط کمترین نقش و داشت...این فیلم به عات شایستگیش این افتخار رو کسب کرد.نمی دونم بعضی ها از این موفقیت ناراحتند و این جوری می زنن تو سر آقای فرهادی ، یا اصلا با فرهنگ سینما آشنا نیستند یا حتی چون این آقا رفته اون ور،می گن رفته تو خاک بیگانه و منافق و از این تک و تعریفا...ول کنین توروخدا!ی ذره مثبت فکر کنیم... البته اصلا لحن بدی نداشتم[لبخند][چشمک] موفق باشی

محمد

خوب بید

میلاد

من که گفتم سمیرا این نظر شخصی منه و البته اگه ی ذره جستجو کنی میبینی که خیلیا مث من از این فیلم خوششون اومده. فکر کنم باید تظاهر رو کنار بذاریم دیکه...[چشمک] البته این نظر ضخصی تو هست و قابل احترام...